कविता : सहज विचार सरल जीवन

पिताम्बर बन्जाडे अर्घाखाँची


सुक्दैन धर्तीको मूल,रोकिन्न नदीको जल ।
झटारो जति नै हान, वृक्ष दिन्छ मिठा फल ।।

झर्छ आँशु झर्न देऊ, पीडा व्यथा बगाउनू ।
कम्जोरी हैन मान्छेको, दु:खदर्द विसाउनू ।।

अरुको दु:खमा रम्ने, कोही नै छ यदि भने ।
पछुतोमा पीडा भोग्छ, पर्खनु छ केही दिन ।।

घामजून एक साथ, मिल्दैनन् कहिले पनि ।
तै पनि एक अर्कोमा, आस्था छ जहिले पनि ।।

रात सधै रहिरन्न, उज्यालो पनि आउछ ।
तुषारोमा शिख्रो रुख, वसन्तमा पलाउँछ ।।

मौकाको गुन मान्छेको, विर्सनै पो को सक्छ र !
वागमा रोपेको फूल, नफुलेको कहाँ छ र !

म मात्र शुध्द हूँ भन्ने, अहंभाव हटे पछि ।
वैरी पनि मित्र बन्छ, माफी दिन सकेपछि ।।

प्रतिशोध राख्नेहरू, कति तड्पिएरै मरे ।
दयाभाव राख्नेहरू, सुख सन्तोषले तरे ।।

सहजै खुल्न द्यौ हाँसो, हाँसो मै फुल्छ कोमल ।
सधै मैला पखालेरै, शुध्द हुन्छ गंगा जल ।।

बनावटी भावभंगी, अठ्याइ किल्किले पनि ।
धन मान रुपसंग,न तौल अमुल्य जीवन ।

चिन्नेले पाउँछ मोती, बगर्को ढुंगाना पनि ।
नचिन्नेले मिल्क्याउँछ, कसिंगरमा हिरा पनि ।।
अस्तु:

२०७७ साउन ९

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.